 “Ze hebben ons altijd uitgemaakt voor koppige bergelingen. Dat zou wel eens kloppen denk ik dan zo maar. Maar juist door die koppigheid zijn we d’r nog. Juist daardoor bestaat Dersim nog. Wij als volk zullen altijd Kızılbash, Zaza, Koerdische en Armeense bloed hebben in onze aderen. Zoals ik ooit eens een keer in een van mijn liederen heb gezegd: Roza Kırmanciye yena (de dag van Kırmanciye zal komen) en vandaag, als ik jullie zo zie, denk ik: dat is die dag.
Dat is de dag van Kirmanciye.
*Wes bo Kırmanciye, wes bo Kırmanciye, wes bo Kırmanciye. “
Zo zou de populairste artiest uit Dersim de dag omschrijven voordat hij het publiek mee nam naar de mooiste plekken van Kirmanciye met zijn zang en melodie. De ruim 10.000 ooggetuigen, waaronder ik, stonden er met wat verbaasde ogen toeluisteren hoe Mikail Aslan zijn podiumstilte afbreekt om zijn enthousiasme te uiten. Al die gastsprekers waaronder Kamer Genç (onafhankelijk lid Turks parlement), die luid onthaald werd toen hij op het podium betrad, Cem Özdemir (Lid van De Groenen/Vrije Europese Alliantie ) die aan zijn toesprak met “ma ve xer” begon, Hüseyin Kenan Aydın (Lid Duitse volkspartij Die Linke) die met een toenemende toon de problemen van Dersim voorlegde en als laatste Yaşar Kaya (voorzitter FDG) die jammerlijk zijn toesprak grotendeels in het Turks hield, zouden niet zoveel aandacht weten te trekken als de meester zelf.  Het Dersim Cultuur Festival is het jaarlijkse sluitstuk van de in Duitsland gevestigde Europese Federatie van Dersim Verenigingen (FDG) met als motto “Één dag Dersim”. Naast aanklacht tegen alle vormen van oorlog, geweld, milieuproblemen, onderdrukking en verdrukking in Dersim staat het festival ook voor het geven van gelegenheid voor mensen om in aanraking te laten komen met hun cultuur. De FDG stimuleert en financiert ieder jaar culturele activiteiten om zo de culturele identiteit van de Dersim te versterken en het cultuurbereik te vergroten.
Mede dankzij de slechte weeromstandigheden was de vorige editie in Rüsselsheim niet helemaal geslaagd te noemen. Na zo’n ervaring was het zeker uitkijken naar de volgende editie. Een beter georganiseerde voorbereiding en de zomerse weer zorgde in de eerste instantie voor vele vrolijke gezichten. Dat de Europese Dersimis hun verantwoordelijkheid moesten dragen bij de urgente problemen waarmee Dersim al jaren te kampen had, zoals het dammen project, oorlog en de culturele verzwakking kwam vaak aan de orde. De belangstelling voor dit festival komt waarschijnlijk voort uit de behoefte om zich betrokken te voelen bij een groep waarin vooral de jeugd, zonder engagement en zonder opgelegd gezag, zich vrij kan bewegen. Ook het feit dat de organisatie zelf die zich tot nu toe vrij onafhankelijk wist te houden van een politiek engagement speelt daar een belangrijke rol in. Dat was ook een beetje te merken aan de samenstelling van het festivalpubliek. Deze bestond overwegend uit jongeren die naar mijn idee veel positiefs beleefd hebben. Tot slot een gezellige omgeving waarin je nieuwe mensen en oude vrienden ontmoet, terwijl je geëntertaind wordt door vele concerten (ook niet door de minste muzikanten), dansvoorstellingen en niet te vergeten al die diverse culinaire stands trokken veel aandacht. Tot volgend jaar.
*,** : Wes bo Kırmanciye : Lang leve Kırmanciye (Dersim)
 |
Toon/Verberg commentaar formulier