|
 Ik heb hem ooit eens in een live-uitvoering mogen horen. “Er zit iets mysterieus aan zijn vingers” benadrukte Mikail Aslan wanneer hij zijn pupil voorstelde aan het publiek. Wat hij toen allemaal uit zijn saz toverde was wel degelijk, maar dat was voor mij nog niet iets uitzonderlijks. Mikail Aslan als zijn leermeester verwachtte ik daar toch iets meer van.
Na een aantal jaren als instrument speler in het Mikail Aslan Ensemble en waarschijnlijk ook aangemoedigd door zulke kreten uit zijn leermeesters mond, vond hij in 2004 de tijd rijp genoeg om zijn eerste soloalbum “Ask - i Pervâz” te gaan maken.
Dit debuutalbum waarmee hij begon aan zijn solocarrière, trok in de eerste instantie niet heel veel aandacht, tenminste niet van mij. Het was uiteindelijk een album met een niet al te sterke stem en qua zangstijl een klein beetje anders dan ik van Ahmet Aslan, Mikail Aslan en Metin Kemal Kahraman gewend was. En dat terwijl ik waarschijnlijk iets te gretig zat te wachten op de vervolgalbums van deze grootheden zelf.
Cemil Kocgun(1980), geboren en getogen in koude Duisburg heeft zich blijkbaar nooit los kunnen maken van zijn warme banden met zijn verleden. Zoals ieder gevoelsmens neemt Cemil moedig een nieuwe stap en stelt hij zo zijn innerlijke wereld in de naam van “Heya” aan ons voor.  Opgenomen in Mainz brengt Heya een mix van (zoals de ondertitel van het album -Songs From Qizilbas 1- ook duidelijk maakt) allerlei soorten muziek uit de Alevitische Qizilbash cultuur met gastmuzikanten zoals; Lale Kocgun, Veysali Şahin en de grootheden Aynur Dogan en natuurlijk de meester zelf.
Op het album staan 12 nummers met een totaallengte van ruim 60 minuten. Heya heeft een paar prachtige liedjes. Heyder bijvoorbeeld.. zo’n liedje waardoor je de replay knop niet los kan laten. Het nummer Cananı Gördüm luister ik met heel veel kippenvel. Nagedacht, diep, meenemend.. zoals zulke filosofische teksten van Pir Nesimi eigenlijk ook wel verdient. Ook Meyman vond ik noemenswaardig. Wat ik minder vond aan dit album is de hoeveelheid van bijna “knip en plak werk” te noemen nummers. Het nummer Çekilmez İmiş van Firik Dede en Xan Eyledik van Ali İlgün zouden beter passen in een archief album. En wat moet ik zeggen over Seyde Mın van Aynur Dogan? Dat nummer mocht van mij net zo goed op YouTube gebleven zijn. Ten slotte, ik weet niet of ik iets over het hoofd heb gezien, maar volgens mij komt het lied Sems ook in het eerste album voor. Ik zal maar niets doorvertellen… Zouden deze “kleine dingen” net dat “kleine verschil” maken tussen goed en onsterfelijk? We zullen z… luisteren.
Dewres.
 |
Toon/Verberg commentaar formulier