Volgens hen gaat het hier om enkele 100 tal mensen. “Wat er toen is gebeurd, is voor ons in alle opzichten onaanvaardbaar. Kinderen die met geweld van hun ouders zijn gescheiden en die jarenlang in een vreemd land moesten leven, hebben zeker iets te vertellen. Dat willen wij graag aan de rest van de wereld laten horen. Wij beseffen dat het niet makkelijk is om deze kinderen op te sporen en te vinden. Over de gevolgen van deze brute en misdadige deportatie in 1938 is er inmiddels alles bekend. Dat maakt ons zoektocht moeilijker.

Emel Yaman: ‘Dit project is ontstaan toen ik er een artikel in de krant Gundem over las. Het ging over iemand die geadopteerd was. Hij legde zijn verhaal zo neer dat ik het idee kreeg: “als er één is, zijn er ook anderen”. Ik legde mijn ideeën aan mijn projectgroep voor. Het concept dat wij hebben samengesteld hebben we aangeboden aan de protestcommissie op school. Het project werd, tot enige verbazing van ons, goedgekeurd en wij konden aan de slag. Zowel technisch als financieel zullen zij ons volledig steunen’.

Getuigen van een “vermiste geschiedenis”

De kinderen werden vooral geadopteerd in het westelijke deel van Turkije. Vooral Aydın, Manisa, Balıkesir, Tekirdağ en Edirne waren de steden waar heel veel van die kinderen heen werden gestuurd.
“Het jongste kind dat destijds dit mee heeft gemaakt, is vandaag minimaal 70 jaar. Wij moeten dus snel aan de slag voordat het te laat is.
Iemand van 35 jaar die in Aydin woont, weet dat zijn oorsprong in Dersim ligt. Ondanks dat hem verder niets bekend is over Dersim. Hij weet dat zijn vader, opa, oma daar werden vermist. Wij willen zulke mensen vinden en hun verhaal belichten. “

Confrontatie

Yaman: ‘Wat er in dit land ooit is gebeurd, moet niet vergeten worden. De pijn die deze mensen hebben moeten doorstaan, moet niet genegeerd worden. Er moeten meer mensen getuigen zijn van dit leed. Wij doen een oproep aan mensen die daar iets over kunnen vertellen en ons hiermee kunnen helpen. Het is begrijpelijk dat sommige mensen niet weer met die verschrikkelijke tijd geconfronteerd willen worden. Maar wij hebben juist die mensen nodig, want als volk moeten we voor eens en altijd van die angst af . Dat kan maar op één manier gerealiseerd worden: confrontatie. Die mensen zullen wij zoeken.

Tot nu toe is er vooral informatie verzameld en een aantal van deze kinderen zijn gevonden. Om dit project tot een succes te brengen is een doeltreffende samenwerking van groot belang. Wij vragen iedereen, die ons informatie kan geven, om contact met ons te zoeken. Zodra er genoeg mensen zijn gevonden, beginnen we met de opnames. De opzet is af .

Verwacht wordt dat de documentaire in zomer zal worden opgenomen en dat het tegen het najaar zal worden gemonteerd.

0 Commentaars

Toon/Verberg commentaar formulier

Email Naam		Commentaar kleiner | groter
		Schrijf de volgende tekens Verzenden commentaar