| ZeleMele: Munzur o |
| Woensdag 20 September 2006 12:21 |
Wellicht reflecteert zijn muziek het landschap en de natuur van Dersim: van woest en ongetemd tot liefelijk en warm, soms eenvoudig en plat soms ingewikkeld en dynamisch... wel altijd verrassend.Volgens Memed Ali (31) was Dersim vermoord in ?38. Tot die tijd heerste er een vredige geest tussen Kurmanci, Armeniaans en Kirmancki sprekende mensen. Er waren kleuren, er was een harmonie. Zolang deze geest zich opnieuw laat gelden in de samenleving, bevindt hij zich in een soort rouwperiode en zal zich ZeleMele blijven noemen. De drie betekenissen van dit woord geven namelijk de hoofdkarakteristieken van zijn muziek weer: gejoel, gemix en gejank(om een overledene). Met zijn eerste album Şele (1999) was het even wennen. Het was alles behalve klassieke zangstijl wat men gewend was aan muziek uit Dersim. Inderdaad, zijn stem heeft geen bereik van twee octaven en de ontroerende nostalgische klanken hadden plaats gemaakt voor allerlei gracieuze versieringen en snelle melodische passages. Hierdoor leek in de eerste instantie een chaotische sfeer te ontstaan. Bovendien het waren vrijwel allemaal zijn eigen (onbekende)liedjes en bij het bewerken ervan mengde hij dat met onbekende Rock, Rap, Hip Hop en Blues ritmen. Volgens velen was deze vernieuwde zangstijl het begin van een nieuw tijdperk en het zou een voorbeeld moeten zijn voor opkomende generatie muzikanten. Maar ondanks zinvolle teksten werd deze nieuwe muziek niet door iedereen met veel enthousiasme ontvangen Schrijf commentaar
|

Wellicht reflecteert zijn muziek het landschap en de natuur van Dersim: van woest en ongetemd tot liefelijk en warm, soms eenvoudig en plat soms ingewikkeld en dynamisch... wel altijd verrassend.