| Yaşar Gülmez |
| Woensdag 27 September 2006 14:37 |
 Ik ben geboren in Tercan(Erzincan) , woon sinds 1984 in Nederland en werk als financiele medewerker bij gemeente Amsterdam. Mijn (groot)ouders komen oorspronkelijk uit Dersim, een plaatsje genoemd Qirdim. Mijn vader sprak zowel Kirmancki als Kurmanci, helaas kon mijn moeder dat niet zo goed, ze sprak meestal in het Turks.
Wellicht is dat doorslaggevend geweest dat ik nu mijn moedertaal niet kan spreken. Kom je vaak naar ÇEMA? Wat brengt je hier? Nee, vaak is het niet, af en toe als ik tijd heb. De voornaamste reden dat ik hier kom, is dat ik graag met mijn vrienden ben en sommige van hun hangen hier rond. Daarnaast worden er soms activiteiten georganiseerd die mij aanspreken. Wat is ÇEMA voor je? Wat gaat er volgens jou wel goed en wat niet? Naar mijn weten zijn mensen binnen de ÇEMA kring slechts bezig met de cultuur uit Dersim. Zij streven ernaar om de levenwijze zoals dat daar geldig is ook hier voor zetten. Dat vind ik iets te veel van het goede. Ik heb niets tegen dat mensen hun eigen cultuur, waarden en normen willen behouden. Maar ik zou me vooral richten op het sociale, economische en politieke kwesties van hier-en-nu. Zij moeten werken aan het verbeteringsproces van de omstandigheden waarin wij nu leven. Althans dat dit als basis element meegenomen wordt bij het organiseren van een evenement. Ik merk dat er bij ÇEMA vooral een duidelijke visie en doelstelling ontbreekt. Maar als mensen zich daar thuis mee voelen vind ik dat ook prima. ÇEMA is volgens mij dus niet meer dan een ontmoetingsplek. Ieder organisatie vervult een behoefte. Natuurlijk is dat ook het geval bij ÇEMA. Blijkbaar hebben mensen behoefte aan een ontmoetingsplek en daar voldoet ÇEMA aan. Ik ben er niet zo bij betrokken om te constateren wat wel en/of niet goed gaat. Ik kan wel zeggen dat sociologisch gezien het sowieso een pluspunt is dat mensen de gelegenheid krijgen om elkaar om de zoveel tijd de hand kunnen schudden en er gedachten en gevoelens uitgewisseld worden. Voor mij mag al die energie en tijd voor betere doeleinden gebruikt worden. Maar ja, mensen denken eenmaal zoals ze leven. Cultuur is een levenswijze en ieder individu, groep of organisatie in de samenleving creëert zijn eigen cultuur. Wij moeten ervoor zorgen dat positieve aspecten van verleden en vandaag samengevoegd worden zodat er een nieuwe misschien ook nog een betere cultuur ontstaat. Zolang er bij een organisatie deze visie gehanteerd wordt, zou er volgens mij weinig mis kunnen gaan. Wat waren je observaties deze week bij ÇEMA, wat heb je allemaal kunnen doen? Hoelang heb je er gezeten? In tegenstelling tot voorgaande keren waren er deze week opvallend weinig mensen. De jongeren waren aan het volleyballen. En daarna gingen wij eerst even gezellig kletsen en natuurlijk een potje "batak" spelen. Er wordt helaas niet meer gekookt, maar ik had wel genoeg op toen ik rond 12:00 uur de deur uit ging. Als jij gevraagd zou worden om iets te organiseren binnen ÇEMA, wat zou je aanpak zijn? Dat de politiek, cultureel en de matschappelijke problematiek van allochtone samenleving gezien wordt als de hoofddoelstelling bij het organiseren van elke activiteit. Daar zou ik naar willen streven. Daarnaast zou ik meer aandacht willen geven aan de gebeurtenissen in mijn vaderland en de rest van de wereld. Enige suggestie voor de volgende meyman? Ik zou liever een vrouwelijke meyman willen horen die nauw betroken is bij ÇEMA. Want het lijkt mij erg interessant om te weten wat zij als vrouw zijnde vinden van ÇEMA haar functioneren. De naam laat ik geheel aan jou over. |