|
 Newroz betekent letterlijk "nieuwe dag". Op 21 maart vieren Koerden, Afghanen en Perzen wereldwijd het einde van de strenge winter en het begin van de bloeiende lente. Het jaar 0 was op 21 maart 612 v. Chr. Volgens deze jaartelling zoud
Één van de vele verschillende soorten legendes gaat als volgt: Er was eens lang geleden een land, genaamd Mesopotamië. Mesopotamië lag tussen de 2 grote rivieren: de Tigris en de Euphrates. Aan de zijkant van het Zagros gebergte was een enorm kasteel gebouwd. Het kasteel had lange, donkere en grauwe muren met hoge torens. De poorten van het kasteel waren van hout gemaakt en in het hout waren gevleugelde strijders gekerfd. In het kasteel woonde een gemene en onderdrukkende koning, genaamd Zuhak. Het leger van koning Zuhak terroriseerde het hele land en daarom was koning Zuhak een zeer machtige man. Men had het goed, voordat koning Zuhak aan de macht kwam. Voorgaande koningen waren goed geweest voor het volk en moedigde hen aan om het land vruchtbaar te houden. Het begon allemaal verkeerd te lopen tijdens het bewind van koning Jemshid. Koning Jemshid achtte zichzelf machtiger dan de zongoden en daardoor verloor hij het vertrouwen van het volk. Ahriman, een kwade geest, besloot dat het zo niet langer door kon gaan en dus kroonde hij Zuhak tot koning. Koning Zuhak kreeg de opdracht om Jemshid te vermoordden en in tweeën te slachten. Ahriman vermomde zich vervolgens als een kok en voedde koning Zuhak met het bloed en vlees van dieren. Toen koning Zuhak de Ahriman op een dag complimenteerde met zijn kookkunsten bedankte de Ahriman hem. De Ahriman vroeg of hij de koning op zijn schouders mocht kussen. Terwijl de Ahriman dit deed verscheen er een groot licht, waarna er 2 grote zwarte slangen uit de schouders van koning Zuhak kwamen. Koning Zuhak was bang en probeerde alles om van de 2 slangen af te komen, maar tevergeefs. De kwade geest Ahriman vermomde zich nogmaals. Dit keer als een medicijnenman. Ahriman vertelde koning Zuhak dat hij op geen enkele manier van de zwarte slangen af zou kunnen komen en als de slangen hongerig zou worden, zou koning Zuhak een verschrikkelijke pijn voelen. Deze pijn zou alleen gestild kunnen worden als de 2 slangen gevoed worden met de hersens van jonge kinderen. Later die dag werden er 2 kinderen uit het dorp, aan de voet van de berg gekozen. Ze werden beide vermoord en hun hersens werden vervoerd naar de kasteel poorten. Hier werden de hersens in een houten emmer geplaatst. De emmer werd bij elkaar gehouden door 3 dunne, gouden banden. Het werd door 2 bewakers naar boven gehesen en naar koning Zuhak gebracht die vervolgens zijn hongerige slangen ermee voedde. Tijdens het bewind van koning Zuhak weigerde de zon te schijnen. De gewassen van de boeren, de bomen en de bloemen verdorden. De grote watermeloenen die al eeuwen lang in Mesopotamië groeide begonnen te rotten. De adelaars die altijd tussen de hoge bergen hebben gevlogen hadden Mesopotamië verlaten. Ook de pauwen en patrijzen die altijd om de grote granaatappelbomen pareerden, hadden Mesopotamië verlaten. De hele bevolking was droevig. Er hing een koude en deprimerende sfeer in het hele land. In het dorp, aan de voet van de berg woonde een smid. Hij heette Kawa en hij smeed hoefijzers voor de bekende paarden van Mesopotamië. Ook smeed hij potten en pannen voor de mensen uit de stad. Kawa en zijn vrouw waren verscheurd door verdriet, aangezien koning Zuhak al 16 van hun 17 kinderen had vermoord. Iedere dag droomde Kawa ervan om van koning Zuhak bevrijd te worden. Terwijl Kawa hard op het ijzer sloeg, spatte er rode en gele vonken in het rond, die als vuurwerk in de donkere nacht waren. De vurige vonken waren van mijlen af te bewonderen. Op een dag kwam het bevel van koning Zuhak dat de laatste dochter van Kawa vermoordt moest worden en haar hersens bij de kasteel poorten moeten worden afgeleverd. Kawa lag de hele nacht op het dak van zijn huis naar de heldere sterren en stralende maan te kijken, denkend hoe hij het leven van zijn dochtertje kan redden van koning Zuhak?s slangen. Hij kreeg een idee, toen hij een vallende ster voorbij zag komen. De volgende ochtend reed Kawa te paard naar het kasteel van koning Zuhak. Hij trok een zware ijzeren kar met zich mee waar 2 metalen emmers op stonden. Eenmaal aangekomen bij het kasteel leegde hij zenuwachtig de inhoud van de metalen emmers in de houten emmer die bij de poort stond. Kawa hoorde dat de poort ontgrendeld werd en langzaam werd geopend. Hij nam nog 1 laatste blik en vertrok. Vervolgens werd de houten emmer door de 2 soldaten omhoog getrokken, waarna de slangen van koning Zuhak werden gevoerd. Toen Kawa thuis kwam, zag hij dat zijn vrouw knielend voor het haardvuur lag. Onder een grote fluwelen deken lag ze. Zijn dochter. Kawa tilde haar op en kuste haar zachtjes op haar wang. Kawa heeft in plaats van zijn dochters hersens, de hersens van een schaap in de houten emmers gedaan. En niemand heeft het gemerkt. Het nieuws begon zich steeds sneller te verspreiden en op een gegeven moment deden alle dorpelingen hetzelfde als Kawa. Alle kinderen werden in de hoogste en verste bergen van Mesopotamië ondergebracht. Hier konden ze leren om voor zich zelf te zorgen. Ze kregen vechtlessen van Kawa, omdat ze op een dag zouden moeten vechten tegen het leger van koning Zuhak en zo zouden ze de bewoners van Mesopotamië bevrijden. Tijd verstreek en op een gegeven moment was het leger van Kawa groot genoeg om een aanval te maken tegen koning Zuhak. Ze marcheerden langs de vele dorpen en steden richting het kasteel. Ze werden toegejuicht door het hele volk. Bijna aangekomen bij het kasteel werden ze bijgestaan door mannen en vrouwen die op het land aan het werk waren. Kawa gaf het sein om het kasteel aan te vallen en de poorten te forceren. Het gaf niet veel moeite om de soldaten van koning Zuhak te overmeesteren, aangezien zij met veel meer waren. Ondertussen rende Kawa naar de kamer van koning Zuhak. Toen hij koning Zuhak had gevonden heeft hij hem onthoofd met zijn hamer evenals de 2 zwarte slangen. De mensen staken fakkels aan om het nieuws te verspreiden en hun vreugde te verkondigen, na een lange tijd van onderdrukking en onrechtvaardigheid. Newroz wordt al duizenden jaren gevierd in het Zagros gebergte. Newroz dateert niet uit de tijd van het Zarathoestra, maar het werd er automatisch een deel van en daardoor verheugen Koerden zich jaarlijks op deze blije en luidruchtige gebeurtenis. Doordat de Islam in de 8ste en 9de eeuw ontstond, werd Newroz een typisch Koerdisch feest, waarbij Koerden de strijd symboliseren tegen hun vijanden. Dit konden christelijke actievoerders, Arabische legers en/of Osmaanse Turken zijn. Newroz is altijd al door Koerden gevierd. Soms in het geheim, maar altijd in vreugde. Vandaag de dag staat het symbool ?vuur? in de Koerdische cultuur voor vrijheid en bevrijding. Het begin van de lente wordt gevierd en dus wordt ons laten zien dat alles overwonnen kan worden, zelfs de strenge winter, onderdrukking, onrechtvaardigheid en tirannie.
bron: newrozfilms.com
 |
Toon/Verberg commentaar formulier