| Dersim |
 Voor sommigen is het de kleine stad “Tunceli” in Oost-Turkije, voor anderen is het de belangrijke stad “Dersim” in Koerdistan, weer voor anderen is en blijft het een autonoom grondgebied in de naam der "Kırmanciye". Een ding is zeker: Dersim is een etnische en geografische naam die in de historische bronnen vermeld werd. Het ooit brede grondgebied is op den duur verminderd tot ‘binnen Dersim’ die vandaag de dag een provincie in het oostelijke deel van Turkije voorstelt. De naam Dersim van dit bergachtige grondgebied dat tussen de twee takken van de rivier Eufraat bekend als Karasu en Murat ligt, werd tijdens de Turkse militaire expeditie in 1935 veranderd in "Tunceli". Later werd ook de naam “Kalan (provinciale hoofdstad/district centrum)” veranderd in Tunceli.
Districten De provincie Tunceli is gedeeld in 8 districten:
TaalMensen uit Dersim spreken hoofdzakellijk een Iraanse taal genoemd Kırmancki (Zazaki, Dimilki). Hoewel sommigen de niet-Koerdische identiteit van Dersimis verwerpen en daardoor hun taal beschouwen als een dialect van Koerdisch, de mening die wijd onder de taalkundigen gedeeld wordt ziet het Kırmancki als een afzonderlijke taal.Meer over Kırmancki lees hier . ReligieDe godsdienstige ideeën van Dersimis zijn altijd van duidelijke belangstelling geweest aan de buitenwereld. Aanvankelijk waren zij de aanhangers van een Iraanse godsdienst genoemd Mazdaisme, die door Zoroaster (Zarathustra) werd opgericht. Zarathustra was de profeet van oud Iran. Het is niet duidelijk wanneer hij geleefd heeft; schattingen variëren van de 14e eeuw v.Chr. (gehanteerd door Iraanse nationalisten) tot rond 600 v.Chr. (gehanteerd door de Britannica).Na de 9/10ste eeuw verspreidde het Islam onder Dersimis in de vorm van Soefisme. Vanaf de late 15de eeuw keurden zij een nieuwe godsdienst, genoemd Kizilbash / Qızılbash (Azerbaijaans voor “rood hoofd”). De naam "Rood hoofd" is afgeleid van hun aparte hoofdkleding met twaalf punten erop(duidt aan twaalf Imams), uitgedrukt in het Perzisch als Tāj-e Heydar oftewel “Haydar’s Kroon”. Het verwijst naar de grondlegger van Soefisme, Sheikh Haydar Ṣafawi. Aangezien dat Alevitisme, Bektashisme en Kizilbash cultureel en filosofisch sterk met elkaar verbonden zijn, zijn er ook mensen die zich met die termen identificeren. Hoewel de basis doctrines van de bovengenoemde geloofsovertuigingen sterk overeen komen, zitten er verschillen zowel in interpretatie als in de dagelijkse praktijk ervan. Raa Haq (= de weg van God/Waarheid) is de term die de laatste jaren steeds vaker gebruikt wordt om deze verschillen aan te duiden.  Dersim is de enige Turkse provincie waar de meerderheid van de bevolking Aleviet is. Daarnaast bestaan er kleine minderheden van Christelijke Armeniërs en Soennitische Turken.AfkomstDe eerste Dersimis zijn nakomelingen van de Mamans (Mamikonians van Armeense bronnen), die door de klassieke schrijvers ook Tzanians genoemd werden. Sin, San of Çan zijn slechts verschillende vormen voor Tzan, die zeker in relatie gebracht kan worden met de tweede helft van de naam Der-Sim in een lichtjes verschillende vorm, d.w.z. Sim.De naam Zaza kunnen wij zien als een vereenvoudigde vorm van Sasan. Het verband met de Sasanian is overigens ook vaker gebruikt door vele schrijvers. Mamans (Tzanians) en Sasanians (Zazas van moderne tijden) waren in feite verschillende secties van één en dezelfde mensen. Er is ook een Parthianse element in de etnische samenstelling van Dersimis wat hun tradities betreft. Kortom; Mamans, Sasanians en Parthians zijn degenen die de eerste onderlagen van de mensen van Dersim vormden. Dersimis van moderne tijden zijn de nakomelingen van de hierboven vermelde volkeren. Zoals uit historische bronnen blijkt, zijn de Dersimis tijdens de eeuwlange oorlog tussen Safavids en Ottomans met de eerstgenoemden opgeruimd. Na de instorting van Ottomaans rijk, begonnen de Turkse nationalisten een bloedige campagne tegen Armeniërs, Dersimis en Assyrians -de niet Turkse elementen van het land-. Het was een weloverwogen en ondersteunde oorlog met het enige doel om de nationale weerstand van Dersimis af te breken. 1920(Kochgiri), 1925 (Sheikh Sait) en 1937-1938 (Binnendersim) zijn slechts drie momenten waarin onschuldige mensen gewelddadig onderdrukt werden en duizenden mensen werden gedwongen in ballingschap. Voornamelijk in 1937-38, op een tijdstip waarop de wereldaandacht werd geconcentreerd op de Tweede Wereld oorlog, begaat Turkije een volkerenmoord, door ongeveer 70.000 mensen in het proces te doden, dat nooit vergeten is.  0 Commentaars Schrijf commentaar
|
Toon/Verberg commentaar formulier